"Sa mga mahahalimuyak at makukulay na bulaklak ng aking kabataang naisatitik para sa alaalang aking sasariwain at babalik-balikan."
Nanalaytay ang pagkamuhi
Galit na 'di masabi
Ipinamana at isinukli
Hindi ko man hiningi o pinili
Sigaw na 'di mamagkano
Tadyak na 'di masisino
Panlilisik na pinong-pino
Poot na bumabara sa puso
Ang asar naging inis
Ang galit na tinitiis
Kaya't poot ay pumait
Na siyang sumira sa bait
Salamat sa biyayang pagkamuhi
Galiy na galit na rin ako sa'king sarili
Kaya ngayon basag-basag
Ang salaming nagmamatyag
Nakahawak ang buhay sa sinulid
Habang dumudulas ang luhang nangingilid
Wala na akong igigiit at ipipilit
Husto na bibitaw na ako sa lubid
Tila butas ng karayom
Ang buhay kung ilalagom
Hindi ka paparoon, kundi papalayo
Mas matimbang nga ba ang sariling dugo?
Tatahiin na lang ang labi
Ang damdamin ay isasantabi
Ganiyan naman parati
Ang piping awit ng walang silbi
Huwag maging malambot
Huwag maging malungkot
Huwag liliko't babaluktot
Huwag masyadong sumimangot
Paalalang walang hinto
Para ipagtanggol daw ako
Sa masama at delikado
Na ginagalawang mundo
Ngunit sino ba ang ipinagtatanggol
Ako bang pinalalaking sanggol
O ang mga pinaniniwalaang mas mahalaga
Kaysa sa buhay na binuo ninyo't dinikita
Mas mahirap bang mahalin
Ang musmos na lamyain
Kaysa sa ito ay sakalin
Nang pamantayan ninyong linis-linisan
Hindi naman niya naisin
Ang mabuhay nang ganito
Kaya kung ikaw ay papiiliin
Ang sariling anak mo ba o ang anito?
Sige na, ako na ang masama
Ihahanda ko na aking kaluluwa
'Yun naman ang sinabi mo 'di ba?
Sa impyerno rin aking punta
Sige na, sa inyo na
Ang langit na tinitingala
Ako na lang ang magdarahop sa ibaba
Tutal ang budhi ko ay mandaraya
Sige na, ako na nga
Ang maghihirap sa mundo at sa kabila
Dahil lang pinanganak na kakaiba
Makasalanan agad ang tingin ng madla
Tinatago sa sarili
Hindi ko masabi
Nasa dulo na ng aking dila
'Di ko na rin naman maalala
'Di malakas ang aking loob
Pero malakas ang aking kutob
Na 'di ako ang laman ng iyong puso
Pero alam mong ikaw ay palaging nandito
Marahil kakalimutan na lang
Ipadadaan sa hanging pahiga't pahalang
Ang hindi ko na mabibigkas at mawiwika
Pagkat ito ay nasa dulo na ng aking dila
Humintong ipinta ang bituing maningning
Dahil tila naging kulay abo at uling
Ang bawat krayola sa dingding
Ang nakaraang may sigla, pumutla
Ang nakaraang may buhay, pumanaw na
Ang nakaraang malinaw, lumabong bigla
Humintong magsalita at makinig
Pagkat wala namang silbi ang tinig
Wari'y walang laman, walang dirinig
Walang kakampi, walang papanig
Matinding panglaw bumusal sa bibig
Nilisan na yaring puso ng pag-ibig
Sa pagtawid, gustong mabangga
Pero tumitingin pa rin sa kanan at kaliwa
Kahit ang luntian ay maging pula
Hindi hihinto ang pagluha't pagdurusa
Pagkat pinanganak akong kakambal
Kadugtong yaring pangamba
Bakit kapag ang biro ay inulit
Ang pagtawa ay pinipilit
Ngunit kung ang sakít ay bumalik
Ang tangis sa pisngi muling hahalik
Umiikot ba ang sanlibutan
O ako lang ang tumigil kaya't naiwan?
Wala nang malapitan, mapagsumbungan
Nag-iisa kahit napapalibutan naman
Bakit ang kalooban ay namanhid?
Kinalyo ba ang puso, laman, at litid?
Sa dinarami-rami ng nararamdaman
Ngayo'y wala nang pakiramdam
bumibigat ang loob
sumisilab, rumurubdob
nakakulong, nakakulob
tumitihaya, tumataob
siguro ang impyerno
mas magiging magaan
kaysa sa mundo
puro pasakit na daan-daan
marahil ang apoy mangingiliti
ang masasama nama'y mabuti
sisimangot ang nakangiti
ang panandalia'y palagi
maybe hell would be more gentle to me
than this whole world will ever be
its burning flames feels like gentle kiss
the scorching wind feels like a breeze
if the heavens will not forgive me
for not forgiving my enemy
then i woll carry this burden for eternity
after-all, they said hell was my destiny
then, of heaven is not really for me
maybe hell would give me more sympathy
kind words accompanied with symphony
than this life of misery will ever be
lumalabis sa pagkukulang
bagong-bago nangangalawang
laging ginagamit nakatiwangwang
dire-diretsong gumegewang-gewang
nag-iimpok ng sama ng loob
sa pusong sa lupa sumusubasob
kaya't bumibigat rumurobdob
ang alkansiya ay nabasag, tumaob
sa dulo, wala ring naipon
singhirap noong ako pa ay may tsupon
nabasag na ang garapon
magkukulong na lang sa sariling kahon
'di tiyak
pumapalya, pumapalpak
walang tunog, pumapalakpak
nagmamarka, tumatatak
'di tiyak
'di sigurado, walang bayag
'di ginto, 'di pilak
'di buo, basag-basag
'di tiyak
'di magarbo, 'di payak
nasa gitna lang, nakayapak
walang moog, walang kalasag
naglakad sa mga bubog
dahil isang linggong walang tulog
binagtas ang mga pako
na may kalawang, kaya't natetano
namamanhid na ang paa
umaakyat na sa utak ang bakteriya
tinurukan ng kontamimadong karayom
habang mga kamao'y nakakuyom
ang sugat ay lumala nang lumala
dahil 'di nagpapabakuna
ito ma marahil ang simula
nang pagkaagnas ng katawang-lupa
Ako ay talinhaga Nakagapos sa tanikala Nakabusal ang bibig Nakapiring ang mata Nilisan ng pag-ibig Yaring puso at diwa Ako ay talinhaga Na...