BUWIS-BUHAY (2025)

Bunga ng dugo, luha, pawis
Ginagawang araw ang gabi
Para sa buwis
Para sa bansa
Ngunit ano ang ginawa
Ang buwis ay binubulsa
Kinukurakot, kinakamkam
Ngunit 'di lang pera ang kinukuha niyo
Katumbas ng buwis ay buhay
Buhay ng mga pilipino
Kaya 'di lang kayo nagnanakaw
Kayo rin ay pumapatay
Hindi gamit ng dahas
Mas masahol pa riyan
Ang inyong armas
Ay kasakiman
Marahil 'di na impyerno ang naghihintay
Sa inyong pagkamatay
Mabubuhay kayong mas mababa pa
Mas dukha pa sa dukha
Mas mababa sa alikabok
Para maranasan ninyo
Ang buhay na inyong ginawa
Sa mga nasa laylayang inyong kinawawa
Ninakawan ng munting pag-asa
Kapalit ng pansamantalang ginhawa

Pero ngayon ay babaha

Babaha hindi ng tubig

Kundi ng galit ang mananaig

Papanugutin ang may sala

Babaha ng nga Pilipino

Na ang sigaw ay "Tama na!"

Ang buwis ay aming pawis

Ang aming buhay, ang aming pangarap

Ang aming sakripisyo, ang aming pagtitiis

Kaya ang lahat ay titindig

Para sa pag-ibig

Sa Inang Bayan

Sa EDSA, sa Luneta, at sa Bulacan

PS: 'Di man ako makapunta sa rally sa EDSA at Luneta. Sana ay maging mitsa ito ng pagbabago. Pagbabago tungo sa pag-unlad. Pag-unlad na pantay-pantay at walang maiiwan.
 

TRAFFIC LIGHT (2025)

Niliguan ng luntiang ilaw

Kaya't umapak sa pedal

Humawak sa manibela

Hindi pepreno, hindi hihinto

Tuloy lang sa pagmamaneho

Dumiretso man o lumiko

Hanggang sa palibutan ng pula

 Titigil ako, bibitaw ako

Walang bakit, walang pero

Ngunit hanggang luntian

Aabante nang aabante

Kahit hindi alam

Kahit hindi sigurado

Kung saan pupunta

ANTOK (2025)

tumutuwad, dumadapa

tumatagilid, tumitihaya

umiikot-ikot sa kama

dilat na dilat ang nakapikit na mata

lumilibot sa mundong natutulog na

walang hanggang susubok

para dalawin ng antok

sa mundo ng panaginip kakatok

hahanapin saan mang sulok

para ito ay mapasok

gusto kong matulog

sa kaiisip nabubugbog

mga alaala'y kinukuyog

paano ba tatahimik ang kulog?

para akong nilalamig at sinusunog

MINSAN (2025)

 minsan lang mag-aya

tinatanggihan pa

minsan lang humingi ng tulong 

umuurong pa

kaya ang minsan naging madalang

ang dumalas nang dumalas ay pag-iisa

nasanay dahil sinanay ko na lang

na huwag na huwag akong aasa sa iba

minsan na lang magkagusto

doon pa sa hindi ako gusto

minsan na lang magkwento

lagi pa akong barado

kaya ang minsan naging wala

ang naiwan ay ako na nag-iisa

nasanay na lang kasi walang magagawa

kaya ang aasahan ko, ako lang, walang iba

PUSONG MAMON (2025)

ang luha, pag inumaga, nagiging muta

ang laway, pag 'di nagsalita, napapanis

ang pusong mamon na malambot

pag 'di tinanggap, 'di nakalilimot

pag iniwanan, nagiging masalimuot

pag pinabayaan..

lalangawin, aamagin, titigas

at hindi na mapakinanabangan

maging laman na lang ng basurahan

'DI NA LUMINGON (2025)

nasilayan ang mukha

pamilyar sa mata

ang sulyap naging titig

hanggang itigil ko na

kaya 'di ko na kinumpirma

kung ikaw ba talaga

kung sino ang kasama

kung ako'y nakita ba

tumingin lang, 'di na lumingon

kahit sumulpot ka pa dito at doon

nawawala na ang noon sa ngayon

tumahimik na ang mga bulong

lumawala ang mga nakakulong

dahil iniisip ko na lang

nasa kabilang buhay ka na

para wala nang umaaligid na multo

nabubura na ang pangalan sa lapida

naghihintay ka na siguro sa purgatoryo

pumipila sa bantay na si san pedro

habang ako lumalakad papalayo

ako na ang dumidistansiya

dahil tanggap ko na

walang ikaw at ako

paalam na

ps: 

nakita ko kasi siya. pamilyar 'yung salamin. 'yung boses. 'yung t-shirt. kaya in-overtake-an ko siya. 'di na ako lumingon. niyakap ko na lang ang hawak kong plastic envelope. huminga. naglakad papalayo. actually, magpapapirma sa chairperson. 

huling tula na rin para sa kaniya. paalam.

SEMENTERYO NG PANALANGIN (2025)

Alam mo ang aking mga dasal

Maging ang laman ng aking puso

Pati pagsigaw kong nakabusal

Lalo't lalo ang aking mga sikreto

Batid mong dumaan ako sa dilim

Binagtas ko ito nang lihim

Dahil alam kong nandiyan ka

Sasaklolohan mo pagsamo kong taimtim

Ngunit bakit mo ako nilisan

Iniwan mong nasa lusak akong sugatan

Paano ko uunawain at iintindihin

Gayong ako ay litong-lito pa rin

Ikaw lamang ang tanging kakampi

Ikaw lamang ang tanging saksi

Pinagmasdan mo lang akong magapi

Alipinin ng mga sumalakay sa gabi

Ngayon, buhay mo akong nililibing

Sa sementeryo ng aking panalangin

Doon nakatirik ang mga kandilang

Isa-isa nang hinihipan ng hangin

EKSTRA (2025)

Ekstra

Sa naratibo ng pelikula

Isang segundo, isang minuto

Siya ay makikita

Sa listahan ng bibida

Siya'y etsa-pwera

Minsan, tila nakapiring

Ang mga matang naduduling

Dinadaan-daan

Minsan, kung ituring

Masahol pa sa dura

Tinatapak-tapakan

Hindi siya direktor

Hindi rin kinikilalang aktor

Matagal naghihintay

Para sa kakarampot na bigay

Minsan walang linya

Minsan napuputol pa ang eksena

Madalas hindi talaga nakikita

Pero alam mong bahagi ka

Ng isang malaking istorya

Kahit na maliit ang ginampanan

Hindi iyon ang sukatan

Ng halaga at pinagdaanan

Ngunit kung iisipin, wala namang saysay

Kung tatanggalin ang buhay

Ng mga nasa gilid

Ng mga nasa sulok

Ng mga nasa kalsada

Sila ang kumukumpleto

Ng rekado sa putahe

Ang nagpapatotoo

Sa iniimbento ng lente

Kaya't kung walang ekstra

Walang pelikula

BAGO NAGING KONTRABIDA ANG KONTRABIDA (2025)

Dumating ang mga tao sa bakuran

Pinalibutan ang pintuan

Dala-dala ang nagsisilabang sulo

Ng mga taong siya'y ipagkakanulo

Isa raw siyang aswang

Tiktik, tiyanak, tikbalang

Masamang elemento

Lamang lupa, engkanto

Kaya't dapat siyang sunugin

Sa plaza doon lilitsunin

'Di papakainin, 'di paiinumin

Siya pa ay lalasunin

Dahil lang sa sabi-sabi

Gawa-gawang kwento ng labi

Nagpasalindila hanggang sa marindi

Ang mga taong imbi

Kaya't napagdiskitahan 

Ang inosente ng mga sukaban

Wala naman siyang sala

Walang kababalaghang ginagawa

Siya ay naging kontrabida 

Dahil kayo ang gumawa

Pinagkaisahan ninyo ang kakaiba

Kakaiba siya hindi kalaban

Hindi kontrabida

Hindi papatay ng basta-basta

Ngunit tandaan ninyo

Bago naging kontrabida ang kontrabida

Tao siya. Kaibigan. Kapamilya.

May utak. May puso. May pangarap.

May kasiyahan. May paghihirap.

Tulad ko. Tulad mo.

Ngunit ang pinagkaiba niya sa inyo

Siya ay sapilitang hiniwalay sa mundo

Kaya't mag-isa siyang nakikibaka

Pinaglalaban ang sarili

Dahil siya lang saksi

Sa pagtalikod sa kaniya ng kalahi

Pupunan niya ng oo ang bawat pag-hindi

MAKAHIYA (2025)

pag hinawakan — namumutla

pag tinapik — nagigitla

nilalapitan palang

agad nang binibilang

kung kailan

kung paano

ihihiwalay ang kaluluwa

sa katawang-lupa

ganiyan daw ang makahiya

marahil nabalot daw ng takot

kaya't bumabaluktot

ang halamang 'di nakalilimot

marahil napapangunahan daw ng hiya

kaya't hindi tumitingin sa mata

kaya't umuurong ang dila

kaya't kjnakabahan 

dahil hindi kaya

dahil hindi pwede

dahil masyado raw siyang inosente

ang halamang kabaligtaran ng kampante

siguro, noong sinauna

binasahan siya ng doktrina

maling-mali raw siya

masyadong malambot

masyadong masalimuot

kaya sa mga nagtatakang siya'y sirain

hawakan, tuyain, pasukin, at gambalain

— natuto na siya

ang makahiyang tumapang

tumindig at nag-isip — 'di na madadaya

paparating ka palang

dadampi palang ang daliri ng nilalang

nakahanda na siyang takutin ka

nang 'di umiimik

nang 'di gumagalaw

nang 'di nagsasalita

'di nila alam na...

ganiyan lumaban ang isang makahiya

DEVIL TO YOUR ANGEL (2025)

 I will be the devil to your angel

I will burn the hottest flames here in hell

While you're in heaven ringing the bell

Buried in silence, not a single soul would tell

The inferno and paradiso will never

See the end of each other

For the angels will sing forever

While the devils will burn with each other

HILAW KONG DAMDAMIN (2025)

ang hilaw kong damdamin pinahihinog muna

hihintaying mamunga ng mga salita

hanggang maging isang ganap na tula

bago pitasin sa puno ang mga letra

titignang mabuti kung matamis ang bunga

kung hindi ako ay maghihintay pa

ang mga inani namang mga biyaya ng lupa

binuburo muna ng panahong matiyaga

hanggang sa mabuo ang rikit ng isang tula

PAANO MAGTANIM NG SAMA NG LOOB? (2025)

binaon ang buto ng pagkainis, sinlaki ng tuldok sa lupa

diniligan ng pagpatak ng ulan ng mga pinipigilang luha

inararo para patag, pulido, at pino ang malawak na sakahan

inarawan ng matinding sikat ng galit ng katahimikan

hanggang sa yumabong ang mga malalabay na dahon

ng mga pinatawad at pinalampad na pagkakataon

tinaboy ng ispray ang mga gumagambalang peste

inaalagaan naman ang mga nanginginaing mga bulate

kahit pa dumating ang isang napakalakas na unos

ang matibay na nakabaong ugat ng galit ay 'di mauulos

ganiyan kapag ang pagkamuhi ay sumidhi at rumubdob

ngayon alam niyo na kung paano magtanim ng sama ng loob

BIYAHE PAPUNTA AT PAUWI (2025)

sa kalsada kumumpas, pinara ang jeep na punong-puno
ngunit kalahating pisngi ng puwit lang ang nakaupo
at nakakapit sa bakal ang mga kamay na kinalyo
itutulog na lang ang trapik, mananaginip na lang ng malayong-malayo 

habang iniindayog ka ng bawat pag-atras abante
at mga pulang ilaw na nakaparada sa kalye
kinapa sa bulsa ang natitirang bente
inabot, pinasuyo sa mga dugtong-dugtong na kamay
ng nga pasaherong sa biyahe ay damay-damay

ang hari naman ng kalsada minamaniobra ang manibela
bitbit, dala-dala, karga-karga ang bayang umaasa sa barya
samantalang ang nga buwaya nakahiga sa lawa
ng buwis na nakaw, sa hiram na bilyon-bilyones nagpapakasasa

kaya't sa pagpikit ng mga mata panandaliang sinusuko
ang gatuldok na tsansang magwawagi
bagaman 'di tuluyang nagpapatalo
magsisimulang paulit-ulit sa bawat biyahe papunta at pag-uwi

THE DAY I STOPPED WISHING HAPPINESS (2025)

the day i stopped wishing happiness

was the day i closed my eyes

whispered my birthday wish

and blew the candles on the cake

for i knew thay friends will leave

families will break apart

the only one i will left

is the emptiness in my heart

so, i swam in the ocean of my tears

i befriended the monsters of my fears

to the blues of my life, i'll succumb

the next candle will be on my tomb

HUBO'T HUBAD (2025)

hinuhubaran ako ng bawat letra

tinatanggal ng bawat linya ang nakabalot natela

maging ang aking balat ay tinatalupan

hanggang matira lang ay kalansay sa katawan

walang saplot ang mga titik

napagkakamalang may saltik

dahil hubo't hubad ang bawat saknong

pagkat ang damit nakakasakal at nakakakulong

nakalabas ang dibdib, puwit, at ari

walang papantay kahit kasuotang sari-sari

pagkat ang kahuburan ko'y sining

sa bawat taludtod buong-buo sumisiping

PAANO MO PAPATAYIN ANG PATAY NA? (2025)

Noon...

Pahingahang walang pahinga

Ang ilaw sa kisame nakatulala

Nakadilat ang mata hanggang mag-umaga

Almusal ang tinik sa dibdib pa

Ngayon...

Paano mo papatayin ang patay na?

Kung wala ng pulso, wala ng hininga

Kahit tusukin, saksakin mo ng kutsilyo

Hinding-hindi na magdurugo

Bukas...

Wala ng pahi-pahinga

Wala ng papatay-patay

Pagkat ang pusong piniga

Ay walang hanggan nang hihimlay

KALOOBANG NANGUNGULAP (2025)

 Bibig man ay makalimot magsalita

Panulat ma'y maubusan ng tinta

Luha ang siyang mangungusap

Ng kaloobang nangungulap

Hindi man malasap

Ang ligaya at liwanag ng alapaap

'Di ako pipikit, 'di kukurap

Kahit dumaan sa sarap at hirap

Makabalik kaya ang sigla

Na ninakaw ng bandidong hula

Kung sisipot ang araw muli

Makapangusap sana ang mata't labi