"Sa mga mahahalimuyak at makukulay na bulaklak ng aking kabataang naisatitik para sa alaalang aking sasariwain at babalik-balikan."
Ayoko munang idilat ang mga mata
Tutuyuin ko muna ang aking luha
Kailan kaya gigising sa isang umaga
Ang pagod ay wala, meron lang ay pahinga
Babangon kaya muli ng bitbit ay pag-asa
Hindi ang madlang takot ko at pangamba
Binabalot ng marami kong pagdududa
Bumabaluktot sa mumunti kong kama
Sisikatan kaya ako ng dakilang haring araw
Bago ako lagutan ng hininga sa pagpanaw
Tulad ni Icarus na ang pakpak ay natunaw
Sa aking pagbagsak, masaya akong hihiyaw
Hindi mo naman ako kailangang mahalin
Ang nadarama mo'y 'di naman kailangang sabihin
Hindi rin naman kita kukulitin at pipilitin
Ang tanging hiling sana'y hayaan ako sa aking lihim na pagtingin
Hindi naman natin tatakbuhin nang matulin
Kahit na hindi ako ang iyong piliin
Huwag na huwag mo lang sana akong lituhin
Hihiling na lang ako sa buwan at bituin
Sa aking buhay, kung saan man ako dalhin
Sa aking loob-loob, sana ay sa iyo pa rin
Kung hindi man, laman ka pa rin ng panalangin
Ang iyong kaligayahan sana ay kaniyang dinggin
Kung hindi tayo pwede sa buhay na 'to
Baka sa susunod pa tayong habangbuhay
Hanapin mo na lang ulit ang ikaw at ako
Para ang kwento natin malagyan ng kulay
Pag ako ay babae na at ikaw nama'y lalaki
O kaya ako ang lalaki at ikaw ang babae
Pwede rin namang pareho tayo ng kasarian
Dahil ang magmahal ay hindi kasalanan
Hindi naman natin maisisik ang sarili
Kung parehas nating hindi pinipili
Ang magmahal sa gitna ng pangyayari
Sa tadhana na lang ba natin isisisi?
Sa kalangitan may kumikislap, kumikinang na bulalakaw
Sinusundan ng tingin hanggang sa hindi na matanaw
Hinahanap kung saan bumagsak doon lang pala sa Cubao
At ang aking natagpuan at napagmasdan, walang iba kundi ikaw
Kahit minsan akong nawala, minsang nanaghoy, minsang naligaw
Sa madilim at mapanglaw na gabi, ikaw ang nagsindi ng ilaw
Mas maliwanag, mas matingkad, mas mainit pa sa araw
Ikaw ang biglang dumating sa kalangitan ko ang nag-iisang bulalakaw
Ako ang bumulusok at nagpatihulog nang ikaw ay biglaang lumitaw
Gaya ng gumuguhit sa malawakang kalawakang bulalakaw
Ang pusong pihikan ay tumibok, ang puso ay kusang binigay sa magnanakaw
Humiling sa buwan, bituin, at bulalakaw na ang malabo'y unti-unting luminaw
Paano ba ako manghuhula
Kung ano ang 'yong nadarama
Tao, Lugar, Hayop, Pagkain, o Bagay ba?
Ano ba talaga ang kategorya?
Kung 'di ka sigurado latkatawan muna
Babalikan na lang natin pag may oras pa
'Di mo naman kailangan maging Henyo
Para malaman nilalaman ng puso
May kutob at pandama naman ako
'Di ako manhid na katulad mo
Na basta-basta na lang lumalayo
Parang hindi ikaw ang nagbigay-motibo
Napapagod na akong manghula
Nauubos na pag-iisip kung meron ba
Kasagutan sa bawat katanungan
Kasiguraduhan ba o kalituhan
Sagutin mo naman ako kung oo o hindi
Para 'di nanlalabo ang aking pag-intindi
Magpaparamdam ka
Ta's bigla na lang mawawala
Magpapahiwatig pa
Ta's ako nama'y umaasa
Para kang vertigo
Pinapaikot mo ang aking mundo
Kaya ako'y nahihilo
Nalilito kung ano ba tayo?
Hanggang tuluyang magsawa
Maglalaho sa isang kisapmata
Ano pa ba ang aking magagawa?
Baka ito talaga ang tinadhana
Paano ba gagaling pa
Ang vertigo kong malubha na
Pero ako'y nasanay na
Sa pagpapaikot mo sa tuwina
Sa bla bla bla bla
Sa malabo ay okay na
Sa wala wala wala
Sanay na sanay na
Siguro nga lumalayo ka na
Nabalot ka na ng pangamba
Alam kong ako ay kakaiba
Ngunit wala namang mali sa'kin, 'di ba?
Tinangay ka na siguro ng hangin
Kasabay ng aking mga dalangin
Dapat siguro hindi na lang umamin
Para kahit papano natatanaw ka pa rin
Susulyap na lang ako sa malayo
Sa paglubog ng araw ng ating mundo
Hindi naman kasi dapat ako nalilito
Hindi ba malinaw na wala namang tayo
Ako ay talinhaga Nakagapos sa tanikala Nakabusal ang bibig Nakapiring ang mata Nilisan ng pag-ibig Yaring puso at diwa Ako ay talinhaga Na...