"Sa mga mahahalimuyak at makukulay na bulaklak ng aking kabataang naisatitik para sa alaalang aking sasariwain at babalik-balikan."
You are the muse of my poetry
You are the bruise to my stupidity
Dim are my lights when I see you smiling brightly
Knowing well that I will never be your serendipity
I am the saddest imagery of my poetry
I am the masochist of my lovelorn's stupidity
Bright are the lights when you don't see me
Knowing well that I will never be the girl you'll marry
Bakit ka ba laging nagpapakita?
Lalo na sa pagpikit ng aking mga mata
Maging sa panaginip, ikaw ang naiisip
Magkasandal ang ulo, parehong umiidlip
Sana hindi na ako nagising pa
Kung sa gunita lang kits makakasama
Doon ikaw ay aking napapatawa
Doon ay nag-uusap tayong dalawa
Bakit ka ba laging nagpapakita sa akin?
Ngayon pang nililimot ko na ang sa'yo'y pagtingin
Lalagpasan ko pa ang pitong taon ni Carson kay Dio
Para maka-graduate na rin ako sa'yo
Mag-isa na nga lang akong umiibig sa'yo
Ikaw pa ang laging bukambibig ng puso ko
Kahit sa paniginip lang, sana ay maging tayo
Para itulog ko na lang ang buong buhay ko
PS:
Nakita ko kasi 'yung crush ko habang nakasakay ako sa Beep. Doon pa naman ako nakaupo sa may makina sa tabi ng driver. Napadaan kami sa school niya. Tapos bigla kong naisip ano kayang itsura niya sa uniform nila.
Hanggang sa nakita ko siyang pinara ang Beep. Nakasuot ng uniform nila. Nakasalamin. Pareho ng gupit ni Kim Soo Hyun sa Producers.
'Yun nga lang hindi na siya nakasakay kasi punong-puno na.
Pero nagkatitigan kami.
Nung dumaan ulit sa harap niya napatingin ako ulit. Kinoconfirm ko kung siya ba talaga 'yon. At siya nga. Nakilala niya kaya ako.
Nitong nakaraan naman, napaniginipan ko siya.
Nasa loob daw kami ng auditorium. Nasa may pit ako ng stage. Tapos siya nandoon nag-pe-perform. Dancer naman kasi talaga siya sa totoong buhay.
Tapos napasandal ako sa may corner at nakatulog.
Pagkagising ko magkasandalan ang ulo namin at parehong natutulog. Tapos ayun nagising na ako.
Minamasdan bawat mukha
Sinusundan bawat hulma
Baka ikaw ay muling makita
Sa mga kalye ng Marikina
Kahit ako ay hindi mo pinilii
Maari bang mahalin kang muli?
Kapalit ay hinding-hindi manghihingi
Hayaan mo lang ibigin kita, kahit sa isang tabi
Hindi ko naman sinasadya ang mahalin ka
Kahit patago akong nangangarap at umaasa
Hawak-hawak ko lang lagi ang ating alaala
Sana'y muli kitang makita sa Marikina
Even if i write you a thousand a poetry
You will choose her over me
And I am just standing over the fact
That my love is a losing track
But, am I really losing you?
Hard slap to reality and the true
Coloring my poetry's vibrance and hue
Without my inspiration, it lacks point-of-view
Poets fall in love, once in a blue moon
Once it strike, it shines like the afternoon
Will someone rhyme our heart's misfortune
Completing the thousand poetry about maroon
Kahit magsulat pa ako ng isanlibong tula
Iyon ay balewala, dahil mas mahal mo siya
Alam kong wala naman akong magagawa
Una pa lang talo na ako sa kaniya
Siguradong-sigurado ka na ba?
Wala na ba talaga akong tsansa?
Kahit lumuhod at magpatirapa
Susulatan ka pa ng maraming tula
Minsan lang umibig ang isang makata
Doon pa sa taong 'di masusuklian ang pag-ibig niya
Kailan kaya magtutugma ang mga salita
Nang mabuo ang pag-iibigang obra maestra
Ten sleepless nights passed by
Yet, I am still afloat dreaming
About our coward love's cry
Almost, but we failed trying
Pictures of you in my mind
Endlessly playing, mindlessly wishing
I was the special girl the stars aligned
For your heart's unconditional loving
Hoping that this insomnia ends
For me to kiss this eclipse behind
That this pain and passion you left in fragments
Will be lying in bed sleeping, away from the past rewind
can a single person like me be taken taken aback by the memories awaken is it an image of you or am i mistaken maybe if it's you my heart's still open
Ako ay talinhaga Nakagapos sa tanikala Nakabusal ang bibig Nakapiring ang mata Nilisan ng pag-ibig Yaring puso at diwa Ako ay talinhaga Na...