NAGLALAKAD SA SINULID (2025)

  Binabalanse ang sarili

 Habang naglalakad sa sinulid

 Bawal makapante

 Kahit luha'y nangingilid

 Dahil sa isang pagkakamali

 Pwede kang mahulog

 Mula sa pinakataas

 At doon ka na matutulog

 Diyan sa pinakababa

JABETIS (2025)

 

Kung alam ko lang na ganoon kabilis

Ako na sana ang lumayo at umalis

Hindi man lang nahawakan, muntik lang dumamplis

Ito pala ang kapalit ng panandaliang tamis

Hindi mo naman ako binigyan ng tsokolate

Ang lahat pala ay walang kahulugan

Sa huli, hindi rin naman ako pinili

Pagkat wala talaga ako sa pagpipilian

Masyado lang sigurong lumabis nang lumabis

Ang pananaginip ko ng matamis

Kaya siguro bigla ka na lang nawala at umalis

Naiwan mo akong mayroong... jabetis

PISCES (2025)

 Lumalangoy na dalawang isda

Isang pa-timog, isang pa-hilaga

Sa ilog ng pagtangis at pagtawa

Sinusundan ang buntot ng isa't isa

Paikot-ikot sa gabi hanggang umaga

'Di nahihilo ang mga mata

‘Di pa rin alam kung kanan o kaliwa

Ang pupuntahan pagpapasok at pauwi

Pagkat tahanan ang karagatang malaya

Ngunit ang isda’y sa lambat nahuli

 

ELEHIYA SA AKING DAMDAMIN (2025)

 Nagpapabigat ang damdamin...

Kaya’t unti-unting lumulubog
Sa dagat, palalim nang palalim
Dumidilim ang paligid ng puso

Nalulunod sa dagat ng tangis
Ngunit ‘di marunong lumangoy
Tahimik na lang tinatanggap
Walang saysay ang panaghoy

Lulutang na lang ba pag walang buhay
O tatangayin ng malakas na alon
Patungo sa isang dalampasigan
Hindi kilala ang kalungkutan 

Hindi na masisisi ang sarili
Mapapatawad lamang ba ng labi
Ngunit ang pusong dating kay liksi
Makakahabol pa kaya sa bilis ng sandali

—

Bawat buntong-hininga nababatid
Maging pagtibok at pagtigil ng puso
Nakikilala sampung laman at litid
Gayundin ang galak at paninibugho

Ang batong inimpok sa aking puso
Ang mga alaalang pilit nililimot
Pitong-libo, pitong-daan, at pitompu
Paulit-ulit nang paulit-ulit
Hanggang sa ang mga luha ay matuyo
At matira na lamang ang mga guhit

KASAL NG DEPRESSION AT INSOMNIA (2025)

Pag kinasal ang depression at insomnia

Uulan, aaraw, at liliwanag ang buwan 

Yagpi-tagping panyo ang traje de boda

At ang handaan sa burol at libingan 

Hahalikan sa pisngi ng mga luha
Huhubarin naman ang magandang alaala
At magniniig ang takot at pangamba
Sa isang gabi ng pamumulot-gata

Magsasama habambuhay ang sumpa
Sa madlang hirap at kaunting ginhawa
Hanggang sa ibuga ang huling hininga
'Di maghihiwalay dito at doon sa kabila

Pag kinasal ang depression at insomnia
Lahat ay imbitado sa burol at libing
Pakabusog kayo sa kape, zesto, at chicha
Hanggang sa muli, ito na ang final viewing

 

BAKIT HINDI NA AKO NANALANGIN? (2025)

Nililibang ang isipang malikot

Para ‘di na maligaw sa pasikot-sikot

Pinipilit na mabura at malimot

Ang tanong na hinubad sa pagkakasuot —

Bakit ako tumigil manalangin?

Pagkat musmos palang tinatakan na

Sa aking murang-mura na isipan

Na sa impiyerno ang aking pupuntahan

Sinubukang magdasal

Sinikap namang maging banal

Ngunit ano ang isinukli?

Mapanghusgang tingin at salita

Hindi naman ako tumigil manalangin

Sadyang pinipili lang nila ang maliligtas

Marahil ‘di ako napili pagkat iba…

Dapat hipokrita rin akong makasalanan

Pinapako niyo lagi sa krus

Kayo ang Hudas kay Hesus

Mga makabagong Pontio Pilato

Humahatol agad sa tao

Kaya ano pang saysay ng buhay

Kung para rin naman akong pinapatay

Sana sa impyerno ay tanggapin

Ang aking mga pagsamo’t dalangin —

Hanggang sa nilagay na ang tungtungan

Itinali nila ang lubid sa kisame

Isinuot na rin ang ulo sa butas

Tinulungan pang tumalon para magbigti

Hindi ako nagpakamatay

Pinatay niyo ako

Ikaw ang may kasalanan

Nasa kamay mo ang dugo

Maghugas ka man ng konsensya

Magkumpisal man sa parokya

Hindi ka mapapatawad

Mabubulok na sa purgatoryo

Hindi naman ako magmumulto

Didiretso na agad sa impyerno

Kaya huwag niyo na akong hanapin

Pagkat ngayon alam niyo bakit ‘di na ako nanalangin

UNDAS (2025)

hinuhukay ang lupa

ang ataul ay ibababa na

huling tingin na sa bangkay

tatabunan na rin pagkatapos

pagkat buhay namamatay

 ang simula natatapos

ngunit ako ay humihinga pa

ngunit nabubulok na

ang kaloob-kalooban

pagkat ang basura

hindi natapon sa basurahan

hindi kasi pwedeng tuluan

ang kabaong ng luha

pagkat mamalasin daw

kaya’t ang bulaklak ay nauhaw

tuwing undas lang dinadalaw

ang mga yumaong namayapa

ngunit aking kaluluwa

nagpantay na ang mga paa

kaya kahit sindihan ang kandila

hihipan din ng hangin

ang aking mga panalangin

pagkat sa buhay ngayon at sa kabila

hindi pa rin naman payapa