Tayo ay mga diamanteng pinipino ng oras
Sa pagdating ng araw tayo na ay kumikinang na kwintas
Lahat tayo ay lumalago bawat araw
Huwag tayo magpapigil sa pagtanglaw
Tayo ay isang malawak at blangkong pisara
Naghihintay makulayan ng lungkot at ligaya
Kapwa magtuturo ng sentimiento ng buhay
Babaunin magpahanggang sa hukay
Tayo ay kinakathang nobela
Masinsin ang pagpili sa gagamiting salita
Nang maliwanag ang pagsasalaysay
Sa natatangi nating paglalakbay
.png)
Pagkatuntong sa entablado
Ngiti ang pinapakita sa mundo
Pagkasara ng mga kurtina
Hinuhubad na agad ang maskara
.png)
Uhaw naman sa yakap at kalinga
Parating nagsasalita
Parang ngawa lamang na walang kwenta
.png)
Matayog ang pagaspas ng aking mga pakpak
Sa himpapawid na hangari’t balak ay nakatatak
Aabutin mayroon mang pumigil at humatak
Ako ay babangon at magtatagumpay sa kabila ng pagkakabagsak
.png)
Tila may tae sa pwet
Kaya ang kulit-kulit
Tila may reglang malagkit
Laging ang sungit-sungit
Lumalabas ang tagong lihim
Mga bubog at mga patalim
Niyayapos ng gabing madilim
Habang nakakulong sa salamisim
Sa mumunting panahong ipinasilip
Naalimpungatan din sa maikling pagkakaidlip
Na hindi tayo ang makapupuno o magiging panakip
Sinubukan naman natin hindi ba?
Ngunit 'yon lang ang oras na ipinahintulot sa'ting dal'wa
Na maging magkakilala at estrangherong may alaala
Wari isang panaginip lang, panaginip nga
Dahil tayo ay dumilat at nagising na
Sa katotohanang 'di tayo para sa isa't isa